تبلیغات
شهر بهار نارنج
لینکدونی - لینک های جالب از سراسر وب

ادامه - آرشیو لینکدونی ...

آمار وبلاگ

امروز :
دیروز :
این ماه :
ماه قبل :
کل :
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
تعداد صفحات :

 

گنجینه بابل

گنجینه بابل

ساختمان گنجینه بابل در سال ۱۳۰۷ هجری شمسی به عنوان بلدیه بنا شده‌است.این بنا که به شماره ۱۵۲۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده، در اسفند ماه ۱۳۷۴ با کاربری فرهنگی در اختیار میراث فرهنگی مازندران قرار گرفت. ساختمان فوق پس از مرمت و احیا در بهمن ماه ۱۳۷۵ جهت بازدید و استفاده پژوهشگران شروع به فعالیت نموده‌است.این مجتمع فرهنگی دارای گنجینه آثار تاریخی و فرهنگی،نمایشگاه آثار فرهنگی هنری،کلاسهای آموزش هنرهای سنتی و کتابخانه تخصصی می‌باشد. گنجینه بابل به معرفی آثاری ساخته شده از سفال ، فلز ، سنگ ، شیشه ، چوب بجا مانده از دوران پیش از تاریخ، تاریخی و اسلامی می‌پردازد. دوره پیش از تاریخ در ایران با پیدایش بشر آغاز می‌شود و تا حدود هزاره سوم ق.م یعنی هنگام ظهور نخستین نمادهای نگارش در سیلک کاشان ادامه می‌یابد. با نگاهی به آثار سفالین موجود از نقاطی چون شوش در جنوب غربی ایران ـ تپه حصار دامغان ـ سیلک کاشان و نیز آثار کرانه دریای خزر منجمله مارلیک می‌توان به شواهدی مکفی در اثبات فرهنگ و تاریخ کهن ایران دست یافت. بر مبنای آخرین کشفیات و تحقیقات باستان‌شناسی در ایران که در غار هوتو کمربند بهشهر انجام گرفت فن و هنر سفالگری ایران به حدود هزاره هشتم قبل از میلاد میرسد. گل رس که ماده اولیه مورد نیاز در هنر سفالگری است انسان را قادر می‌نماید تا از آن، جهت ساخت ظروف مختلف سفالین استفاده کند. این ظروف که در ابتدای امر ساده و دست سازند بیشتر جهت رفع نیازمندیهای اولیه زندگی و تعدادی نیز بر اساس اعتقادات مذهبی در مراسم مختلف از جمله تدفین کاربرد داشته‌اند. به تدریج با اختراع چرخ سفالگری در هزاره پنجم ق.م و بعد از آن رواج لعاب به عنوان پوشش و تزیین ظروف، در دوران تاریخی عمده‌ای در تولید آثار سفالی ایجاد گردید. نقوش حیوانی- گیاهی و انسانی جایگزین نقوش ساده هندسی شدند. ساخت ظروف به شکل پیکره‌های حیوانات از قبیل بز ، کاو نر کوهاندار ، سگ و گوزن رواج یافت به این گونه ظروف که معمولا آبریزی در لبه آنها دیده می‌شود ریتوان می‌گویند. ریتون که سیر تکاملی آن تا دوره ساسانی ادامه پیدا می‌کند به عنوان ساغر و ظرف نوشیدنی پیشکشی مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. در قرون اولیه اسلامی شیوه سفالگری کم و بیش همانند دوره قبل از اسلام (ساسانی) ادامه پیدا کرد. از قرن سوم هجری در صنعت سفالگری دگرگونی و تحولی شگرف پدید آمد و هنر سفالگری از نظر فن لعاب‌دهی و نقوش و نیز استفاده از کتیبه جهت تزیین ظروف و ظروف زرین‌فام به مراحل پیشرفته‌ای رسید. به طوری که اوج این تحولات را از اواخر عصر سلجوقیان و خوارزمشاهیان می‌توان مشاهده نمود. در کنار آثار سفالی، روند تکاملی و تحولات چشمگیر صنعت زیبای آبگینه را نمی‌تواند نادیده گرفت. قدمت این صنعت زیبا و ظریف به ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ سال ق.م می‌رسد و احتمال می‌رود که سازنده اولین اشیا شیشه‌ای مصریان باشند. صنعت شیشه‌گری در ایران با تحمل فراز و نشیبهای فراوان همچنان حضور خود را در میان دیگر صنایع دستی به عنوان یک صنعت ارزنده ایرانی حفظ نموده‌است. در فاصله سالهای ۲۵۰۰ و ۶۰۰ ق.م اقوام مختلفی از جمله کاسیها و آشوریها از لرستان گذر کردند و اشیایی از خود بر جای نهادند که امروزه به نام مفرغهای لرستان شهرت یافته‌اند. آثار مفرغی باقیمانده از دوران تاریخ در این گنجینه که شامل انواع ابزار جنگی و پیکره‌های حیوانی و زینت آلات زنان است خود در روشن‌سازی گوشه دیگری از هنر و تمدن سرزمین ایران نقش آفرینی می‌کند. بخش مردم شناسی گنجینه شامل لباسهای محلی استان مازندران و نیز ابزار آلات زندگی روزمره‌است. آخرین بخش گنجینه شامل آثار چوبی استان مازندران از قبیل در، دریجه و صندوق می‌باشد. از آنجایی که حاشیه در یای خزر جنگلی است و انواع چوب در دسترس بوده، هنرمند مازندرانی با استفاده از چوبهای جنگلی و با اعتقاد و ایمانی راسخ به خلق آثاری زیبا پرداخته،که در آنها انواع هنر از قبیل خطاطی، کنده‌کاری، قابل و گره‌سازی جلوه‌ای خاص پیدا کرده‌است


نوشته : Farshad در دوشنبه 31 خرداد 1389 نظرات ( ) - لینک مطلب


جست و جو در سایت
 

 

آرشیو
موضوعات
آخرین مطالب ارسالی
نویسندگان
لینک دوستان
 

ابر برچسب
 

All Right Reserved By ~  Coded For blogfa , Mihanblog & ... By : www.Web-fa.mihanblog.com